آشنایی با رشته ورزشی تنیس
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
ﺗﺎﺭﯾﺨﭽﻪ ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭﯼ
ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭﯼ ﻭﺭﺯﺷﯽ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﯾﺮﺑﺎﺯ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺟﻨﮕﯿﺪﻥ ﯾﺎ
ﭘﯿﺎﻡﺭﺳﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﯽﺷﺪ. ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺭﺍﻡ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺳﺐ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻪ ﺩﺭﺳﺘﯽ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻧﺸﺪﻩﺍﺳﺖ. ﺑﺎﺳﺘﺎﻥﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻗﺪﯾﻤﯽﺗﺮﯾﻦ ﺁﺛﺎﺭ ﺑﺮ ﺟﺎﯼ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺯ
ﭘﯿﺸﯿﻨﯿﺎﻥ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﺭﺍﻡ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺳﺐﻫﺎ، ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺍﺳﺐﻫﺎﯼ ﺍﻫﻠﯽ ﺑﻪ
ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺳﻪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﯿﻼﺩ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﺳﺐ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺗﻬﯿﻪٔ
ﻏﺬﺍ ﺷﮑﺎﺭ ﻣﯽﺷﺪﻩﺍﺳﺖ .
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﺩﺭ ﺑﻌﻀﯽ ﻧﻘﺎﻁ ﺍﺯ ﺍﺭﻭﭘﺎﯼ ﺷﺮﻗﯽ ﺩﻫﻨﻪﻫﺎﯾﯽ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻪ ﺷﺶ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﯿﻼﺩ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺍﯾﻦ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺳﻌﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺳﺐ ﺭﺍ ﺭﺍﻡ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﻬﺮﻩ ﺑﺒﺮﺩ، ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ
ﺳﺮﻋﺖ ﺁﻥ ﺩﺭ ﻓﺮﺍﺭ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪﻩﺍﺳﺖ . ﻗﺪﯾﻤﯽﺗﺮﯾﻦ ﺁﺛﺎﺭ ﺩﺭ ﺍﺭﻭﭘﺎﯼ ﺷﺮﻗﯽ، ﺷﻤﺎﻝ
ﻗﻔﻘﺎﺯ ﻭ ﺁﺳﯿﺎﯼ ﻣﺮﮐﺰﯼ ﯾﺎﻓﺖ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺁﻥ ﮐﻪ ﺍﺳﺐ ﺗﻮﺳﻂ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍﻡ ﺷﻮﺩ، ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺑﻪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ
ﺁﻥﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺗﯽ ﺍﺯ ﭼﻮﻥ ﮔﺎﻭ ﯾﺎ ﺍﻻﻍ ﻭﺣﺸﯽ ﻣﯽﺑﺴﺘﻨﺪ. ﺑﺴﺘﻦ ﺍﺭﺍﺑﻪ ﺑﻪ
ﺍﺳﺐﻫﺎﯼ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻗﺪ ﺧﯿﻠﯽ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﻧﺒﻮﺩ، ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻮﺍﺭ ﺷﺪﻥ ﺑﺮ ﮐﻤﺮ ﺍﺳﺐ ﺑﺎﻋﺚ
ﻭﺣﺸﺖ ﻭ ﺭﻡ ﮐﺮﺩﻥ ﺁﻥ ﻣﯽﺷﺪ.
ﻣﻬﺎﺭ ﻭ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺳﺐﻫﺎ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻭﺭﺍﺳﯿﺎ ﺗﺤﻮﻝ ﻭ ﺗﺄﺛﯿﺮﺍﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﯽ ﺑﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺩﺍﺷﺖ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻃﯽ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﺴﺎﻓﺖﻫﺎﯼ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻏﯿﺮﻣﻤﮑﻦ ﺑﻪ
ﻧﻈﺮ ﻣﯽﺭﺳﯿﺪ، ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﮐﺸﻒ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦﻫﺎﯼ ﺟﺪﯾﺪ ﻭ ﮐﺸﻮﺭ ﮔﺸﺎﯾﯽ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ. ﮐﻢﮐﻢ ﻭﺳﺎﯾﻠﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﺪﺍﯾﺖ ﻭ ﺗﺴﻠﻂ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺮ ﺍﺳﺐ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺯﯾﻦ ﻭ ﺭﮐﺎﺏ
(ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺧﺘﺮﺍﻋﺎﺕ ﭼﯿﻨﯽﻫﺎ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ ) ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭﺍﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ.
ﺗﺮﺑﯿﺖ ﻭ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺍﺳﺐ ﻧﯿﺰ، ﺑﻪ ﺧﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺧﺎﻭﺭﻣﯿﺎﻧﻪ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﯾﺎﻓﺖ ﻭ
ﺻﺤﺮﺍﻧﺸﯿﻨﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺑﻪ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﻭ ﻧﮕﺎﻩﺩﺍﺭﯼ ﺍﺳﺐﻫﺎﯼ ﺍﺻﯿﻞ ﻋﺮﺑﯽ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ .
ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭﯼ ﺗﺎ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻗﺮﻥ ﭘﺎﻧﺰﺩﻫﻢ، ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﺟﻨﮓﻫﺎ ﻣﻌﻤﻮﻝ ﺑﻮﺩ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ ﺑﻌﻀﯽ
ﺍﺯ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ، ﺑﻪﻋﻨﻮﺍﻥ ﻭﺭﺯﺵ ﻭ ﺳﺮﮔﺮﻣﯽ ﻧﯿﺰ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ (ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺎﺯﯼ ﭼﻮﮔﺎﻥ ) ، ﻭﻟﯽ ﺟﻨﺒﻪٔ ﻫﻨﺮﯼ ﺁﻥ ﺍﺯ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻗﺮﻥ ﭘﺎﻧﺰﺩﻫﻢ ﻣﯿﻼﺩﯼ
ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﯾﺎﻓﺖ. ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻗﺮﻥ ﻧﻮﺯﺩﻫﻢ، ﺑﺎ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺻﻨﻌﺖ ﻭ
ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺳﺐﻫﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺎﺷﯿﻦﺁﻻﺕ، ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭﯼ ﺟﻨﺒﻪٔ ﻭﺭﺯﺷﯽ ﻭ ﺳﺮﮔﺮﻣﯽ
ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﮔﺮﻓﺖ.
ﺭﺷﺘﻪ ﻭﺭﺯﺷﯽ ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭﯼ
ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭﯼ، ﻭﺭﺯﺷﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺘﻌﺪﺩ ﻭ ﻋﻼﻗﻤﻨﺪﺍﻥ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﯽ ﺩﺍﺭﺩ .
ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭﯼ ﻭ ﺗﻤﺎﺷﺎﯼ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﯾﮏ ﺳﺮﮔﺮﻣﯽ
ﺑﺰﺭﮒ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﻭ ﺷﺎﻣﻞ ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﭼﻮﻥ ﺍﺳﺐ ﺩﻭﺍﻧﯽ، ﭼﺎﺑﮏ ﺳﻮﺍﺭﯼ،
ﭘﺮﺵ ﺑﺎ ﺍﺳﺐ، ﭼﻮﮔﺎﻥ، ﺩﺭﺳﺎﮊ ( ﺣﺮﮐﺎﺕ ﻧﻤﺎﯾﺸﯽ ﺍﺳﺒﻬﺎﯼ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﺷﺪﻩ ) ، ﺷﮑﺎﺭ ﺑﺎ
ﺍﺳﺐ، ﺭﻭﺩﯾﻮ ( Rodeo ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺑﺎ ﺍﺳﺒﻬﺎﯼ ﻭﺣﺸﯽ ) ، ﺍﺳﺐ ﺩﻭﺍﻧﯽ ﺍﺳﺘﻘﺎﻣﺖ ﻭ
ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺘﻌﺪﺩ ﻭ ﺗﻤﺎﺷﺎﯾﯽ ﺩﯾﮕﺮ . ﺑﺮﺍﯼ ﺁﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﻭﺭﺯﺷﻬﺎ، ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ
ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﺘﺪﺍﻭﻝ ﺗﺮﯾﻦ ﺁﻧﻬﺎ، ﯾﻌﻨﯽ ﺍﺳﺐ ﺩﻭﺍﻧﯽ ﺁﻏﺎﺯ ﮐﻨﯿﻢ :
ﺍﺳﺐ ﺩﻭﺍﻧﯽ
ﺍﺳﺐ ﺩﻭﺍﻧﯽ، ﺭﺷﺘﻪ ﺍﯼ ﭘﺮ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺩﺭ ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻃﯽ ﻗﺮﻭﻥ ﻣﺘﻤﺎﺩﯼ
ﺍﺟﺮﺍ ﻣﯽ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺍﺭﺍﺑﻪ ﺭﺍﻧﯽ، ﯾﮏ ﻣﺜﺎﻝ ﺍﺯ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ ﺳﺮﻋﺖ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﻭﻡ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺍﺳﺎﻃﯿﺮ ﺗﻤﺪﻧﻬﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻧﯿﺰ، ﺑﻪ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺑﺎ ﺍﺳﺐ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺍﺷﺎﺭﻩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺭﺍﻧﺪﻥ ﺍﺭﺍﺑﻪ ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺍﺳﺒﻬﺎﯾﯽ ﺟﺎﺩﻭﯾﯽ، ﺍﺯ ﻭﯾﮋﮔﯿﻬﺎﯼ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺍﺳﻄﻮﺭﻩ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯿﺮﻭﺩ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺩﻟﯿﻞ ﻣﻮﺟﻬﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺍﺳﺐ ﻭ ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭﯼ ﺩﺭ
ﺗﻤﺪﻧﻬﺎﯼ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯿﺮﻭﺩ.
ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﺷﮑﻞ ﺍﺳﺐ ﺩﻭﺍﻧﯽ، ﭼﺎﺑﮏ ﺳﻮﺍﺭﯼ ﺑﺎ ﺍﺳﺒﻬﺎﯼ ﺍﺻﯿﻞ ﯾﺎ thoroughbred
racing ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﺟﻬﺎﻥ ﻋﻼﻗﻤﻨﺪﺍﻧﯽ ﺩﺍﺭﺩ. (ﻻﺯﻡ ﺑﻪ
ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﮋﺍﺩ ﺗﺮﻭﺑﺮﺩ، ﺩﺭ ﺍﺻﻞ ﻧﮋﺍﺩﯼ ﺗﺮﮐﯿﺒﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﺮﮐﯿﺐ ﺍﺳﺒﻬﺎﯾﯽ
ﺑﺎ ﻭﯾﮋﮔﯿﻬﺎﯼ ﻣﺸﺨﺺ ﭼﻮﻥ ﺍﻧﺪﺍﻡ ﻗﻮﯼ، ﺳﺮﻋﺖ، ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ، ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﻭ ... ﺑﻪ ﺩﺳﺖ
ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﻣﺘﺨﺼﺼﺎﻥ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺎ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻣﺒﺎﻟﻎ ﮔﺰﺍﻑ، ﻣﺎﺩﯾﺎﻥ ﯾﺎ ﺍﺳﺐ ﻧﺮ
ﺧﺎﺻﯽ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻧﻄﻔﻪ ﺍﺟﺎﺭﻩ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﮐﺮﻩ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﺍﺻﻼﺡ ﺷﺪﻩ
ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﯿﺎﻭﺭﻧﺪ. )
ﺍﺭﺍﺑﻪ ﺭﺍﻧﯽ ﺗﮏ ﺍﺳﺒﻪ ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﺍﯾﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤﺪﻩ، ﮐﺎﻧﺎﺩﺍ، ﺍﺳﺘﺮﺍﻟﯿﺎ، ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ، ﺍﯾﺘﺎﻟﯿﺎ ﻭ
ﺍﺳﮑﺎﻧﺪﯾﻨﺎﻭﯼ ﺗﺎ ﺣﺪﯼ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺍﺳﺐ ﺩﻭﺍﻧﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺳﺒﻬﺎﯼ ﮐﻮﭼﮏ
ﻭ ﻗﻮﯼ ﮐﻪ ﮐﻮﺍﺭﺗﺮ ﻫﻮﺭﺱ quarter horse ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ ﻣﯿﺸﻮﻧﺪ ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﺍﯾﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤﺪﻩ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺩﺍﺭﺩ .
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺩﺭ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﺟﻬﺎﻥ، ﭘﺮﻭﺭﺵ، ﺍﺻﻼﺡ ﻧﮋﺍﺩ ﻭ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﺍﺳﺐ ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭﯼ ﻭ ﺷﺮﮐﺖ ﺩﺭ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ ﺍﺳﺐ ﺩﻭﺍﻧﯽ ﯾﮏ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﻭ ﺟﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖ ﺑﺪﺍﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﺻﻨﻌﺖ ﻗﻤﺎﺭ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺣﺎﻣﯿﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ
ﺁﻥ ﺍﺳﺖ، ﺯﯾﺮﺍ ﺷﺮﻁ ﺑﻨﺪﯼ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺍﺳﺐ، ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺭﺍﯾﺞ ﺗﺮﯾﻦ ﻭ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﻗﺎﺑﻞ
ﺩﺳﺘﺮﺱ ﺗﺮﯾﻦ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﻤﺎﺭ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﯿﺮﻭﺩ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺮﺩﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺻﻨﻌﺖ ﺑﺴﯿﺎﺭ
ﺳﻮﺩﺁﻭﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺍﺯ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ National Hunt Racing
ﺍﺳﺒﻬﺎﯼ ﺍﺳﺘﺜﻨﺎﯾﯽ ﻭ ﺧﺎﺹ، ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﻣﯿﻠﯿﻮﻧﻬﺎ ﺩﻻﺭ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ
ﻓﺮﻭﺵ ﻧﻄﻔﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺻﻼﺡ ﻧﮋﺍﺩ، ﻣﯿﻠﯿﻮﻧﻬﺎ ﺩﻻﺭ ﺑﻪ ﺟﯿﺐ ﺻﺎﺣﺒﺎﻧﺸﺎﻥ ﺳﺮﺍﺯﯾﺮ
ﻣﯿﮑﻨﺪ. ﺳﺒﮏ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ، ﻣﺴﺎﻓﺖ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺷﯿﻮﻩ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭﯼ ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﮐﺸﻮﺭﯼ
ﮐﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﺟﺮﺍ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺳﺒﮑﻬﺎﯼ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺐ ﺩﻭﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺟﺮﺍ ﻣﯿﺸﻮﺩ.
ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺜﺎﻝ ﺩﺭ ﺍﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻥ، ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺗﯽ ﺍﺟﺮﺍ ﻣﯿﺸﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﯿﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﯾﺎ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﭘﺮﭼﯿﻦ ﻭ ﯾﺎ ﺧﺎﮐﺮﯾﺰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﻣﻠﯽ ﺷﮑﺎﺭ
( National Hunt racing ) ﺷﻬﺮﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺍﺯ ﻃﺮﻓﯽ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺗﯽ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﯾﮑﻨﻮﺍﺧﺖ ﯾﺎ ﻣﺴﻄﺢ ( Flat racing ) ﻧﯿﺰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺴﺎﻓﺖ ﻣﻌﯿﻨﯽ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﺯ ﻫﯿﭻ ﻣﺎﻧﻌﯽ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﯿﺸﻮﺩ. ﺍﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻥ ﻣﻮﻃﻦ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ
ﭼﺎﺑﮏ ﺳﻮﺍﺭﺍﻥ ﻧﺎﻡ ﺁﻭﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯿﺘﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﮔﻮﺭﺩﻭﻥ ﺭﯾﭽﺎﺭﺩﺯ
( Gordon Richards ) ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻧﻤﻮﺩ .
ﺩﺭ ﺍﯾﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤﺪﻩ، ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ ﺍﺳﺐ ﺩﻭﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﺯﻣﯿﻨﻬﺎﯼ ﻣﺴﻄﺢ ﺧﺎﮐﯽ ﯾﺎ ﭼﻤﻦ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ
ﻣﯿﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﭼﺎﺑﮏ ﺳﻮﺍﺭﯼ ﺑﺎ ﺍﺳﺒﻬﺎﯼ ﺍﺻﯿﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ .
ﻣﺴﯿﺮﻫﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ ﺷﺎﻣﻞ ﭘﯿﺴﺘﻬﺎﯼ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ ﮐﻮﺍﺭﺗﺮ ﻫﻮﺭﺱ ﻭ ﺍﺳﺐ ﺩﻭﺍﻧﯽ
ﺑﺎ ﻣﺎﻧﻊ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺗﺮﮐﯿﺒﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺳﻪ ﻧﻮﻉ ﻫﻢ ﺑﺮﻣﯿﺨﻮﺭﯾﻢ. ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﺑﺎ ﻧﮋﺍﺩﻫﺎﯼ ﺧﺎﺹ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺑﺎ ﺍﺳﺐ ﻋﺮﺑﯽ، ﺩﺭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻫﺎﯼ ﻣﺤﺪﻭﺩﺗﺮﯼ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ
ﻣﯿﺨﻮﺭﺩ .
ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ ﺍﺳﺒﺪﻭﺍﻧﯽ ﺑﺎ ﺍﺳﺒﻬﺎﯼ ﺍﺻﯿﻞ ﺩﺭ ﻣﺴﺎﻓﺘﻬﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﺭﺍﯾﺠﺘﺮﯾﻦ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺁﻥ ۴ .۵ ﻓﻮﺭﻻﻧﮓ ﻣﻌﺎﺩﻝ ۹۰۵ ﻣﺘﺮ ﺗﺎ ﯾﮏ ﻭ ﻧﯿﻢ ﻣﺎﯾﻞ ﻣﻌﺎﺩﻝ ۲۴۱۴
ﻣﺘﺮ ﺍﺳﺖ. ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺩﻫﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﺳﺐ ﺑﺎ ﺩﺭﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺎﻓﺎﺕ، ﺍﺳﺒﻬﺎﯾﯽ ﺑﺎ
ﺗﺮﮐﯿﺐ ﻧﮋﺗﺪﻫﺎﯼ ﺧﺎﺹ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﻣﯿﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﻧﻮﻉ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺳﺮﯾﻊ ﯾﺎ ﻣﻘﺎﻭﻡ
ﺑﺎﺷﺪ.
ﻧﻘﻄﻪ ﺍﻭﺝ ﺩﺭ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ ﺍﺳﺒﺪﻭﺍﻧﯽ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ، ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺳﻨﺘﯽ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ ﺍﺳﺐ ﺩﻭﺍﻧﯽ
ﮐﻨﺘﺎﮐﯽ ( Kentucky Derby ) ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ Preakness Stakes ﻭ
Belmont Stakes ، ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ Triple Crown ﺭﺍ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯿﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ
ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺍﺳﺒﻬﺎﯼ ﺳﻪ ﺳﺎﻟﻪ ﺍﺳﺖ .
ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ ﭼﺎﺑﮏ ﺳﻮﺍﺭﯼ ﺗﺮﻭﺑﺮﺩ ﺩﺭ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﯾﮏ ﺗﺎﻻﺭ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ( Hall of fame ) ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺍﺯ ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ ﺍﺳﺒﻬﺎ، ﭼﺎﺑﮏ ﺳﻮﺍﺭﺍﻥ ﻭ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﺳﺐ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻋﮑﺴﻬﺎ، ﯾﺎﺩﮔﺎﺭﯾﻬﺎ ﻭ ﻭﻗﺎﯾﻊ ﻧﮕﺎﺭﻫﺎ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯼ ﻣﯿﺸﻮﺩ.
Phar Lap
ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﻋﻼﻗﻤﻨﺪﺍﻥ ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭﯼ ﻭ ﺭﺳﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺧﺒﺮﯼ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ
ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ ﺍﺳﺒﻬﺎﯼ ﻧﺮ ﺩﺭ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻧﮋﺍﺩﻫﺎﯼ ﺍﺻﯿﻞ ﻧﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺻﻼﺡ ﻧﮋﺍﺩ
ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺍﺳﺖ، ﺗﺒﻠﯿﻐﺎﺕ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﮐﻤﺘﺮﯼ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﻣﺎﺩﯾﺎﻧﻬﺎﯼ ﺍﺻﯿﻞ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ . ﯾﮑﯽ
ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﺎﺩﯾﺎﻧﻬﺎ، ﻻ ﺗﺮﻭﯾﯿﻦ ( La Troiee ) ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺑﺎﺍﺭﺯﺵ ﺗﺮﯾﻦ
ﻣﺎﺩﯾﺎﻧﻬﺎﯼ ﻗﺮﻥ ﺑﯿﺴﺘﻢ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﻭ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺍﺳﺒﻬﺎﯼ ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﻧﮋﺍﺩ ﺗﺮﻭﺑﺮﺩ،
ﺍﺯ ﻧﺴﻞ ﺍﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ .
ﻣﺸﻬﻮﺭﺗﺮﯾﻦ ﺍﺳﺐ ﺍﺳﺘﺮﺍﻟﯿﺎ ﻓﺎﺭﻟﭗ ( Phar Lap ) ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺻﻞ ﻧﯿﻮﺯﯾﻠﻨﺪﯼ ﻭ
ﯾﮏ ﺍﺳﺐ ﯾﻮﺭﺗﻤﻪ ﺭﻭ ﺍﺻﯿﻞ ﻭ ﺑﯿﺎﺭ ﻣﻮﻓﻖ ﺩﺭ ﺩﻫﻪ ۶۰ ﺑﻮﺩ.
ﺩﺭ ﮐﺎﻧﺎﺩﺍ، ﻣﺸﻬﻮﺭﺗﺮﯾﻦ ﺍﺳﺐ، ﻧﻮﺭﺗﺮﻥ ﺩﻧﺴﺮ ( Northern Dancer ) ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ
ﭘﺲ ﺍﺯ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﮐﻨﺘﺎﮐﯽ ﻭ ﭘﺮﯾﮑﻨﺲ ( Preakness ) ، ﻣﻮﻓﻘﺘﺮﯾﻦ
ﺍﺳﺐ ﻭ ﭘﺪﺭ ﺗﺮﻭﺑﺮﺩ ﻧﺎﻡ ﮔﺮﻓﺖ . ﭘﺴﺮ ﺍﻭ ﮐﻪ ﻧﯿﮋﯾﻨﺴﮑﯽ ( Nijinsky ) ﺩﻭﻡ ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺭﺩ
ﻧﯿﺰ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺷﻬﺮﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﯽ ﺍﺳﺖ .
ﯾﮏ ﺍﺳﺐ ﻣﺸﻬﻮﺭ ﺩﯾﮕﺮ، ﺷﺮﮔﺮ ( Shergar ) ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﻟﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ
ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺍﺳﺒﺪﻭﺍﻧﯽ ﺧﻮﺩ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺷﻬﺮﺕ ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﯽ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ ﺍﺳﺒﺪﻭﺍﻧﯽ
ﺗﺮﻭﺑﺮﺩ ﺷﺪ . ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺐ ﺩﺭ ۸ ﻓﻮﺭﯾﻪ ۱۹۸۳ ﺩﺯﺩﯾﺪﻩ ﺷﺪ ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﻧﺸﺪ
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم آبان ۱۳۹۶ساعت 10:37  توسط سجاد رشادی |
برچسب: سوارکاری,
نویسنده: آدرین عباسیان