آشنایی با رشته ورزشی چوگان

ﺭﺷﺘﻪ ﻭﺭﺯﺷﯽ ﭼﻮﮔﺎﻥ
ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺍﺯ ﻭﺭﺯﺷﻬﺎﯼ ﮐﻬﻦ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺑﻪ ﻭﺭﺯﺷﯽ ﺟﻬﺎﻧﯽ
ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﯾﻦ ﺭﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﺭﻭﺍﺝ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﯼ ﺷﺎﻫﺎﻥ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﺳﺖ. ﻧﺎﻡ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺍﺯ ﻧﺎﻡ ﭼﻮﺑﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ .
ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺯﯼ ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻋﻨﻮﺍﻧﯽ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﻭ ﺟﻨﮕﯽ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭﺍﻥ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺍﺳﺐﻫﺎﯼ ﺟﻨﮕﯽ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻣﯽﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ.
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ۷۷ ﮐﺸﻮﺭ ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ ﻭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎﯼ ﻭﯾﮋﻩٔ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ
ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ . ﭼﻮﮔﺎﻥ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻭﺭﺯﺵﻫﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﺎﻝ ۱۹۰۰
( ﻣﯿﻼﺩﯼ ) ﺗﺎ ﺳﺎﻝ ۱۹۳۹ ( ﻣﯿﻼﺩﯼ ) ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﯾﮏ ﻭﺭﺯﺵ ﺩﺭﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ
ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺍﻟﻤﭙﯿﮏ ﺑﺎﺯﯼ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﮐﻤﯿﺘﻪ ﺑﯿﻦﺍﻟﻤﻠﻠﯽ
ﺍﻟﻤﭙﯿﮏ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻭﺭﺯﺵﻫﺎﯼ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ
ﻭﺭﺯﺵ ﺩﺭ ﺯﺍﺩﮔﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻗﺒﺎﻝ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻧﯿﺴﺖ.

ﺗﺎﺭﯾﺨﭽﻪ

ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺯﯼ ﺍﺯ ﺣﺪﻭﺩ ۶۰۰ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﯿﻼﺩ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯿﺎﻥ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯽﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﮐﺸﻮﺭ ﮔﺸﺎﯾﯽ
ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺍﻭﻝ ﺩﺭ ﻫﻨﺪ، ﺩﺭ ﺁﻥ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺭﻭﺍﺝ ﯾﺎﻓﺖ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ ﺑﺨﺸﯽ ﺍﺯ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺑﺎﺯﯼﻫﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺩﻭﺭﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺭﻭﺩﮐﯽ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺷﺎﻋﺮﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﺳﻼﻡ ﺍﺯ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ
ﻭ ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﮐﺮﺍﺕ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﺎﻡ ﻣﯽﺑﺮﺩ. ﻓﺮﺩﻭﺳﯽ ﻗﺼﻪٔ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺑﺎﺯﯼ
ﺳﯿﺎﻭﺵ ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺳﯿﺎﺏ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﻈﻢ ﺩﺭﻣﯽﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺟﺎﯼ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ:
ﻫﻤﻪ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﻓﺮﺳﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﯾﺪﻥ ﮔﻮﯼ ﻭ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﻓﺮﺳﺖ
ﺳﻌﺪﯼ، ﺣﺎﻓﻆ، ﻧﺎﺻﺮﺧﺴﺮﻭ ﻭ ﻣﻮﻻﻧﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ.
ﻣﻐﻮﻻﻥ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻭ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭ ﻫﻨﺮ ﺍﯾﺮﺍﻥ
ﺁﺷﻨﺎ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺑﺎﺯﯼ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﯾﺎﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﻣﭙﺮﺍﻃﻮﺭﯼ
ﻭﺳﯿﻊ ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺍﺝ ﻣﯽﺩﻫﻨﺪ. ﻣﯽﺗﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﮔﺮﺍﯾﺶ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﺷﺮﻕ
ﺁﺳﯿﺎ ﺑﻪ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﺍﺳﺖ . ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﻭﺭﻩ ﺑﻪﻋﻨﻮﺍﻥ ﺟﺪّﯼﺗﺮﯾﻦ
ﺑﺮﻫﻪ ﺧﺮﻭﺝ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺍﺯ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﯾﺎﺩ ﻣﯽﺷﻮﺩ.
ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺻﻔﻮﯾﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﻮﻓﺎﯾﯽ ﺭﺳﯿﺪ.
ﺍﺳﻨﺎﺩ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺷﺎﻩ ﻋﺒﺎﺱ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺣﺘﯽ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﻗﺰﻭﯾﻦ ﮐﻪ ﭘﺎﯾﺘﺨﺖ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯽﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﻧﻘﺶ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼ
ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺑﺎﺯﯼ ﺑﻨﺎ ﻧﻬﺎﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ .
ﺍﺭﻭﭘﺎﯾﯿﺎﻥ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺻﻔﻮﯾﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﻨﺪ، ﺑﺎ ﺍﯾﻦ
ﺑﺎﺯﯼ ﺁﺷﻨﺎ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﺍﻓﺴﺮﺍﻥ ﺍﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺣﺮﻓﻪﺍﯼ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺎﺷﮕﺎﻩ ﮐﻠﮑﺘﻪ ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﺍﻧﮕﻠﯿﺲ ﺑﺮﺩﻧﺪ. ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻧﯿﺰ
ﻭﺭﺯﺵﻫﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﻗﺒﯿﻞ ﮔﻠﻒ ﻭ ﻫﺎﮐﯽ ﭘﺪﯾﺪ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻪﻫﺎﯼ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺯﯼﻫﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﭼﻮﺏ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮﺩﺩ. ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۸۶۰
(ﻣﯿﻼﺩﯼ ) ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﻧﮕﻠﯿﺲ ﻣﺘﺪﺍﻭﻝ ﻣﯽﺷﻮﺩ. ﺳﭙﺲ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﺸﻮﺭ
ﺑﺎﺯﯼ ﺑﻪ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯼ ﺟﻨﻮﺑﯽ ﻣﯽﺭﻭﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﺭﻭﺍﺝ ﻣﯽﯾﺎﺑﺪ ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺩﺭ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯼ ﺟﻨﻮﺑﯽ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺟﺎﯼ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯽﺷﻮﺩ
ﻭ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﻧﯿﺰ ﺩﺍﺭﺩ.
ﺍﯾﻦ ﻭﺭﺯﺵ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺻﻔﻮﯾﺎﻥ ﮐﻢ ﮐﻢ ﺭﻭ ﺑﻪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﯽ ﺭﻓﺖ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﭘﻬﻠﻮﯼ، ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ ﺍﺭﻭﭘﺎﯾﯿﺎﻥ، ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺖ، ﻭﻟﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﻭﺍﺝ ﻧﯿﺎﻓﺖ. ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺳﻌﯽ
ﻣﯽﺷﻮﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻭﺭﺯﺵ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﻮﺩ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ
ﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺗﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺎُﺳﯿﺲ ﺯﻣﯿﻦﻫﺎﯾﯽ ﺳﺮﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺎﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ.
ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺑﺎﺯﯼ ﺑﯽﺍﻧﮕﯿﺰﻩﺍﯼ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﮐﺎﻣﻼ ﯾﮏ ﺑﺎﺯﯼ ﺍﺳﺘﺮﺍﺗﮋﯾﮏ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺁﻣﺎﺩﮔﯽ ﺳﻮﺍﺭ ﻭ ﺍﺳﺐ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻧﯿﺎﺯ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺳﻮﺍﺭ ﻭ ﺍﺳﺐ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﯼ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﻣﺸﻖ ﺭﺯﻡ ﻣﯿﮑﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﺍﺳﺐ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﺎﻧﻌﯽ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ، ﻓﺮﺍﺭ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﺍﺳﺐ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎﻧﻊ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺷﺮﺍﯾﻄﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﺳﻮﺍﺭ، ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺑﺰﻧﺪ . ﺍﺳﺒﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﺷﺮﺍﯾﻂ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﺗﻄﺒﯿﻖ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﺑﺮﺍﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﺟﻨﮓ
ﻧﯿﺰ ﺣﻀﻮﺭ ﻣﯽﯾﺎﺑﺪ.
ﻣﺸﺨﺼﻪﻫﺎﯼ ﺯﻣﯿﻦ ﭼﻮﮔﺎﻥ
ﻃﻮﻝ ﻭ ﻋﺮﺽ ﺯﻣﯿﻦ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ ۲۷۴ ﻭ ۱۴۵ ﻣﺘﺮ ﺍﺳﺖ ( ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ
ﮐﺸﻮﺭ ﺍﯾﺎﻻﺕ ﻣﺘﺤﺪﻩ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﻭ ﺁﺭﮊﺍﻧﺘﯿﻦ ﺍﯾﻦ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﮐﻤﯽ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺭﺍﯾﺞ ﺑﺰﺭﮒﺗﺮ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ). ﻃﻮﻝ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﻧﯿﺰ ۷ ﻣﺘﺮ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ.
ﻣﺪﺕ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﯾﮏ ﺑﺎﺯﯼ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺑﻪ ۶ ﺩﻭﺭﻩ ﺯﻣﺎﻧﯽ ( ﭼﻮﮐﻪ ) ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ۷ ﺩﻗﯿﻘﻪ
ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯽﺷﻮﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﮐﺸﻮﺭ
ﺍﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻥ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﺁﺭﮊﺍﻧﺘﯿﻦ ﻭ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﺍﯾﻦ ﻣﺪﺕ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻫﺸﺖ
ﻗﺴﻤﺖ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﯿﻦ ﻫﺮ ﭼﻮﮐﻪ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺘﯽ ﻣﻌﺎﺩﻝ۳ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﻭ ﺑﯿﻦ
ﺩﻭ ﻧﯿﻤﻪ ۵ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮﺩ.
ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺑﺎﺯﯾﮑﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺗﯿﻢ ﭼﻬﺎﺭ ﻧﻔﺮ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ . ﻧﻔﺮ ﺍﻭﻝ ﯾﮏ ﻣﻬﺎﺟﻢ ﺍﺳﺖ ﻭ ﮐﺎﺭ ﺍﻭ
ﺣﻤﻠﻪ ﻭ ﻧﯿﺰ ﮐﻤﮏ ﺑﻪ ﻣﺪﺍﻓﻊ ﺍﺳﺖ. ﻧﻔﺮ ﺩﻭﻡ ﻧﯿﺰ ﻣﻬﺎﺟﻢ ﺍﺳﺖ، ﻭﻟﯽ
ﻭﻇﯿﻔﻪ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺩﻓﺎﻉ ﻣﻬﻢﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﻧﻔﺮ ﺳﻮﻡ ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺑﺎﺯﯾﮑﻦ
ﺗﯿﻢ ﺍﺳﺖ، ﻭﻇﯿﻔﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﺣﺮﮐﺎﺕ ﺩﻓﺎﻋﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺿﺪ ﺣﻤﻠﻪ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﻨﺪ.
ﻧﻔﺮ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻧﯿﺰ ﻣﺪﺍﻓﻊ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻭﻇﯿﻔﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺗﻮﭖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﺩﻭﺭ ﮐﻨﺪ.
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺑﺎﺯﯼﺍﯼ ﺑﺎ ﺭﻭﻧﺪ ﺳﺮﯾﻊ ﺍﺳﺖ، ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺎﺯﯼ
ﮐﻨﺎﻥ ﯾﮏ ﺗﯿﻢ ﺩﺭ ﻗﺴﻤﺖﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﺍﺯ ﺯﻣﯿﻦ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﯿﺮﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ
ﻭﻇﯿﻔﻪ ﺑﺎﺯﯾﮑﻦ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﻭﻇﺎﯾﻒ ﺁﻥ ﺑﺎﺯﯾﮑﻦ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ.
ﻫﺪﻑ ﻭ ﻗﻮﺍﻧﯿﻦ ﺑﺎﺯﯼ
ﻫﺪﻑ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺯﯼ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻥ ﺗﻮﭖ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩٔ ﺣﺮﯾﻒ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ
ﺗﻮﭖ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﺧﺎﺭﺝ ﻣﯽﺷﻮﺩ، ﭘﺮﺗﺎﺏ ﺗﻮﭖ ﺑﻪ ﺗﯿﻢ ﻣﻮﺭﺩ ﺣﻤﻠﻪ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﻌﻠﻖ ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ، ﻣﮕﺮ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﯾﻦ ﺗﯿﻢ ﺑﺎﻋﺚ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪﻥ
ﺁﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ .
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﻪ ﺗﯿﻢ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﯾﮏ ﭘﺮﺗﺎﺏ ﺁﺯﺍﺩ ( ﺍﺯ ۸۴ ﻣﺘﺮﯼ ﻣﺤﻞ ﺧﺮﻭﺝ )
ﺗﻌﻠﻖ ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ. ﭘﺲ ﺍﺯ ﻫﺮ ﮔﻞ، ﺩﻭ ﺗﯿﻢ ﺯﻣﯿﻦ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻌﻮﯾﺾ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﻭ
ﺩﺍﻭﺭ ﺗﻮﭖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺮﮐﺰ ﺯﻣﯿﻦ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽﺩﻫﺪ. ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﮐﻪ ﺩﻭ ﺗﯿﻢ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺷﻮﻧﺪ، ﻭﻗﺖ ﺍﺿﺎﻓﯽ ﺑﻪ ﺁﻥﻫﺎ ﺗﻌﻠﻖ ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ ﻭ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺗﯿﻤﯽ ﮐﻪ ﮔﻞ ﺑﺰﻧﺪ
ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺍﻋﻼﻡ ﻣﯽﺷﻮﺩ. ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﺯﯾﮑﻨﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻬﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﭖ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﭘﺮﺗﺎﺏ ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ ﻣﯽﺗﺎﺯﺩ، ﺗﻘﺪﻡ ﺑﺎ ﺍﻭﺳﺖ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﮐﻪ ( ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﯾﻦ ﺻﻮﺭﺕ ) ﮐﻪ ﺗﻮﭖ ﺩﺭ ﺳﻤﺖ ﺭﺍﺳﺖ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﻫﯿﭻ
ﺑﺎﺯﮐﻨﯽ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺭﺍﻩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺳﺪ ﮐﻨﺪ، ﻣﮕﺮ ﺁﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻓﺎﺻﻠﻪٔ ﻣﻌﻘﻮﻟﯽ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﯿﺮﺩ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﺟﺎﯼ ﺧﻄﺮ ﻧﺒﺎﺷﺪ.
ﺧﻄﺎﻫﺎﯼ ﻭﺭﺯﺵ ﭼﻮﮔﺎﻥ
ﻗﻄﻊ ﻣﺴﯿﺮ ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻣﺴﯿﺮ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺯﺩﻥ ﺗﻮﭖ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ، ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ ﺟﺎﻥ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻣﺨﺎﻃﺮﻩ.
ﺿﺮﺑﻪ ﺯﺩﻥ ﺍﺯ ﺟﻬﺖ ﻣﺨﺎﻟﻒ ( ﺍﺯ ﺳﻤﺖ ﭼﭗ ).
ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭﯼ ﻭ ﯾﺎ ﺯﺩﻥ ﺿﺮﺑﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺎﯾﺮ ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭﻫﺎ ﺧﻄﺮﻧﺎﮎ
ﺑﺎﺷﺪ.
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺟﺮﯾﻤﻪﻫﺎﯼ ﺑﺎﺯﯼ ﭼﻮﮔﺎﻥ
ﺍﺣﺘﺴﺎﺏ ﯾﮏ ﮔﻞ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﯿﻢ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺧﻄﺮﻧﺎﮎ ﻭ ﯾﺎ
ﺧﻄﺎﯼ ﻋﻤﺪ ﺩﺭ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ.
ﺯﺩﻥ ﯾﮏ ﺿﺮﺑﻪ ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺯ ﻓﺎﺻﻠﻪ ۲۷ ﻣﺘﺮﯼ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ، ﻭ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻣﺪﺍﻓﻌﯿﻦ ﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﺧﻂ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ. ﻣﺪﺍﻓﻌﯿﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺍﺟﺎﺯﻩٔ
ﺩﺧﺎﻟﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺿﺮﺑﻪ ﺯﺩﻩ ﺷﻮﺩ.
ﺯﺩﻥ ﯾﮏ ﺿﺮﺑﻪ ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺯ ﻓﺎﺻﻠﻪ ۳۶ ﻣﺘﺮﯼ ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺮﺍﯾﻂ.
ﺯﺩﻥ ﯾﮏ ﺿﺮﺑﻪ ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺯ ﻓﺎﺻﻠﻪ ۵۴ ﻣﺘﺮﯼ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻣﺪﺍﻓﻌﯽ ﺗﺎ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ۲۷ ﻣﺘﺮﯼ ﻧﻘﻄﻪ ﺯﺩﻥ ﺗﻮﭖ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺯﺩﻥ ﯾﮏ ﺿﺮﺑﻪ ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺯ ﻭﺳﻂ ﺯﻣﯿﻦ ( ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻓﺴﺎﯾﺪ
ﻭ… ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ).
ﺯﺩﻥ ﯾﮏ ﺿﺮﺑﻪ ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ ﻭﻗﻮﻉ ﺧﻄﺎ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﻫﯿﭻ ﻣﺪﺍﻓﻌﯽ
ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ۲۷ ﻣﺘﺮﯼ ﺍﺯ ﻧﻘﻄﻪ ﺯﺩﻥ ﺿﺮﺑﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
ﮐﻮﺭﻧﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﻟﯽ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺯﯾﺮ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ: ﯾﮏ ﺿﺮﺑﻪ ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺯ ﻓﺎﺻﻠﻪ ۵۴ ﻣﺘﺮﯼ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺷﺮﻁ ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻓﻌﯿﻦ ﺩﺭ ﻓﺎﺻﻠﻪ ۲۷ ﻣﺘﺮﯼ ﺍﺯ ﺯﺩﻥ ﺿﺮﺑﻪ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﺩﺍﻭﺭﯼ ﺩﺭ ﭼﻮﮔﺎﻥ
ﺑﺎﺯﯼ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺗﻮﺳﻂ ﺩﻭ ﺳﺮ ﺩﺍﻭﺭ ﻭ ﯾﮏ ﺩﺍﻭﺭ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻣﯽﺷﻮﺩ.
ﺳﺮﺩﺍﻭﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﮐﻢ ﻭ ﮐﯿﻒ ﺑﺎﺯﯼ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺳﻮﺍﺭ ﺑﺮ
ﺍﺳﺐ ﻣﯽﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﺑﯿﻦ ﮐﺎﭘﯿﺘﺎﻥﻫﺎﯼ ﺩﻭ ﺗﯿﻢ ﻣﯽﺗﻮﺍﻥ
ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻭ ﺳﺮﺩﺍﻭﺭ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﮐﺮﺩ ﻭﻟﯽ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻋﺪﻡ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﺑﯿﻦ
ﺁﻥ ﺩﻭ، ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮﯼ ﺣﮑﻢ ﻗﻄﻌﯽ ﺑﻪ ﻋﻬﺪﻩ ﺩﺍﻭﺭ ﺳﻮﻡ ﺍﺳﺖ.
ﺷﺮﻭﻉ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﭼﻮﮔﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍﯼ ﺷﺮﻭﻉ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ، ﻫﺮ ﺩﻭ ﺗﯿﻢ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻧﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﻭ ﭘﺸﺖ ﺧﻂ
ﻣﯿﺎﻧﯽ ﺻﻒ ﺁﺭﺍﯾﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﭼﯿﺪﻣﺎﻥ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ.
ﺳﭙﺲ ﺩﺍﻭﺭ ﺗﻮﭖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻓﺎﺻﻠﻪ ۶ / ۴ ﻣﺘﺮﯼ ﺑﻪ ﻣﯿﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﭘﺮﺗﺎﺏ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻭ
ﺑﺎﺯﯼ ﺑﺎ ﺗﺼﺎﺣﺐ ﺗﻮﭖ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﻭ ﺗﯿﻢ ﺷﺮﻭﻉ ﻣﯽﺷﻮﺩ.
ﺗﻮﻗﻒ ﺑﺎﺯﯼ
ﺗﻮﻗﻒ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺩﺭ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﻓﻘﻂ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﯾﮏ
ﭼﻮﮐﻪ، ﺟﻬﺖ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﻭ ﺗﻌﻮﯾﺾ ﺍﺳﺐﻫﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ، ﻭﻟﯽ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﻣﯿﺎﻥ ﯾﮏ ﭼﻮﮐﻪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﺯﯾﺮ ﺭﺥ ﺩﻫﺪ ﺩﺍﻭﺭ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺗﻮﻗﻒ ﺑﺎﺯﯼ ﺭﺍ ﺻﺎﺩﺭ ﻧﻤﺎﯾﺪ:
ﺯﻣﯿﻦ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺳﺒﻬﺎ ﺩﺭ ﺣﯿﻦ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ.
ﻣﺼﺪﻭﻡ ﺷﺪﻥ ﯾﮏ ﺍﺳﺐ ﺑﺮ ﺍﺛﺮ ﺳﺎﻧﺤﻪ ﻭ ﯾﺎ ﺍﺗﻔﺎﻗﯽ ﻏﯿﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮﻩ ﺑﺮﺍﯼ
ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺳﺐﻫﺎ ( ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺯﻣﯿﻦ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺳﻮﺍﺭ ﮐﺎﺭ ﺍﺯ ﺍﺳﺐ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼ
ﮐﻪ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺟﺪﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭ ﺭﺥ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﺯﯼ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ).
ﻧﺤﻮﻩ ﺛﺒﺖ ﺍﻣﺘﯿﺎﺯﺍﺕ
ﺯﻣﺎﻧﯽ ﯾﮏ ﺍﻣﺘﯿﺎﺯ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﯿﻤﯽ ﺛﺒﺖ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﻮﭖ ﺍﺯ ﺧﻂ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ
ﺁﺷﮑﺎﺭﺍ ﺑﮕﺬﺭﺩ ﻭ ﺩﺍﻭﺭ ﺻﺤﺖ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺗﺼﺪﯾﻖ ﻧﻤﺎﯾﺪ. ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﭖ
ﺑﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﻓﻮﻗﺎﻧﯽ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﮐﻨﺪ ﺛﺒﺖ ﺍﻣﺘﯿﺎﺯ ﻣﺸﺮﻭﻁ ﺑﻪ ﺗﺎُﯾﯿﺪ
ﺩﺍﻭﺭ ﺍﺳﺖ.
ﺍﺳﺐﻫﺎﯼ ﭼﻮﮔﺎﻥ
ﺩﺭ ﻭﺭﺯﺵ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺍﺯ ﺍﺳﺒﻬﺎﯼ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻗﺪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ، ﺑﺪﯾﻦ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﭘﻮﻧﯽﻫﺎ ﺍﺯ ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ﻭﯾﮋﻩﺍﯼ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭ ﯾﮏ ﺑﺎﺯﯼ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺍﺯ
ﯾﮏ ﺍﺳﺐ ﺣﺪﺍﮐﺜﺮ ﺩﺭ ﺩﻭ ﭼﻮﮐﻪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ، ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﯿﻦ ﺁﻥﻫﺎ
ﯾﮏ ﭼﻮﮐﻪ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﺑﻪ ﺍﺳﺐ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﻮﺩ.
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺿﺮﻭﺭﯼ ﺍﺳﺐ ﺩﺭ ﺣﯿﻦ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﭼﻮﮔﺎﻥ
ﺑﺎﻧﺪﺍﮊ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﻔﺎﻇﺖ ﭼﻬﺎﺭ ﺳﺎﻕ ﺍﺳﺐ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻋﺪﻡ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺿﺮﺑﺎﺕ
ﺗﻮﭖ ﻭ ﯾﺎ ﭼﻮﺏ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺑﻪ ﺳﺎﻕﻫﺎ.
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺍﻓﺴﺎﺭ ( ﺩﻫﻨﻪ، ﻟﮕﺎﻡ ) ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺟﻬﺖ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺐ ﺩﺭ
ﺣﯿﻦ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ.
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺿﺮﻭﺭﯼ ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭ
- ﮐﻼﻩ ﺍﯾﻤﻨﯽ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﭼﻮﮔﺎﻥ
– ﺩﺳﺘﮑﺶ
– ﺷﻼﻕ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﮐﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺁﻥ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻣﻌﺎﺩﻝ ۱۰۶ ﺳﺎﻧﺘﯿﻤﺘﺮ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﻋﻠﺖ ﺁﻥ ﻧﯿﺰ ﺳﻬﻮﻟﺖ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺣﯿﻦ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪﺍﺳﺖ.
- ﭼﮑﻤﻪ ﺳﻮﺍﺭﮐﺎﺭﯼ ﺑﺪﻭﻥ ﺑﻨﺪ
-ﺯﺍﻧﻮﺑﻨﺪ
ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﭼﻮﺏ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﻭ ﺗﻮﭖ
ﭼﻮﺏ ﭼﻮﮔﺎﻥ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻃﻮﻟﯽ ﻣﻌﺎﺩﻝ ۱۲۹ ﺳﺎﻧﺘﯿﻤﺘﺮ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﺁﻥ
ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺳﺘﻮﺍﻧﻪﺍﯼ ﺍﺳﺖ. ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺎﺧﺖ ﺁﻥ ﺍﺯ ﭼﻮﺏ ﺑﺎﻣﺒﻮ ﯾﺎ
ﭼﻮﺏﻫﺎﯼ ﺳﺒﮏ ﻭ ﻣﻘﺎﻭﻣﯽ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﭼﻮﺏ ﺩﺭﺧﺖ ﺧﺮﻣﺎﻟﻮ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﯽﺷﻮﺩ. ﻗﻄﺮ ﺗﻮﭖ ﺣﺪﻭﺩ ﻧﯿﺰ ۲۵/ ۸ ﺳﺎﻧﺘﯿﻤﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ
۱۴۱ - ۱۲۷ ﮔﺮﻡ ﻭﺯﻥ ﺩﺍﺭﺩ، ﺟﻨﺲ ﺗﻮﭖ ﺍﺯ ﭼﻮﺏ ﺑﯿﺪ ﻭ ﯾﺎ ﺑﺎﻣﺒﻮ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﯼﻫﺎﯼ ﺗﻤﺮﯾﻨﯽ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽ ﻭ ﻓﻮﻣﯽ ﺁﻥ ﻫﻢ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﯽﺷﻮﺩ